jueves, 24 de abril de 2014

Isla. 23 - “Cuando pienses en Beethoven

“Cuando pienses en Beethoven
piénsalo en su casa
                                     sentado
                                                     defecando”
le decía a un amigo
adolescente iconoclasta
                                            que era yo
pero ya desde entonces
no era tanto irreverencia
                                              como amor
pues mis recuerdos de niño me remontan
con mi padre haciendo acompañar
la hora del almuerzo
                                        cada día
con el “concierto del mediodía”
sintonizado
                       en el viejo radio Zenith
                                                                   de tubos
y el alma
                  creciendo
                                     poco
                                                a
                                                      poco
a impulso
                   de ese fuego
                                           musical
                                                          interior.
Simple
             hubiese resultado
compartir la exaltación
                                            por el músico
convertirlo
                      en una especie de semidiós
y de paso
                  esfumar
                                  su mérito
pues en tal condición
su obra hubiera sido
                                       fácil
                                                sin más.
Beethoven en el inodoro
nos devuelve al hombre
con todas
                   sus fragilidades
con todas
                   sus limitaciones
y precisamente grande
por haberlas trascendido.

Con su creciente sordera
                                               su cabeza
recinto
              de acústica infinita
alimentado
                      en la memoria
de los tonos
                       de cada instrumento
                                                              cada nota
enfrentado
                     con la soledad
                                                básica
del genio
                  en su creación.

Creciente

                                                                                            soledad

cuanto más se escala
los iguales
                     cada vez menos
reducido
                  el diálogo
                                     de confrontación
a la sola voz
                        de la interioridad

y la conciencia
                             de ser pionero
avanzar

                  dando


                                      pasos




                                                          en





                                                                                la







                                                                                                                                       oscuridad.

No hay comentarios: